โรคจอประสาทตาหลุด
จอประสาทตา เป็นเยื่อบาง ค่อนข้างใส กรุอยู่ด้านในผนังลูกตา ทำหน้าที่เป็นเหมือนจอรับภาพแสงที่ผ่านจากด้านหน้าของลูกตา เพื่อรับภาพไปตามเส้นประสาทตาเข้าสู่สมองเพื่อให้สมองรับรู้ และแปลภาพว่าเป็นภาพอะไร ซึ่งในภาวะสายตาปกติ การหักเหของแสงจะลงมาตกกระทบที่จอประสาทตาพอดี

จอประสาทตาหลุด คือ การที่เยื่อชั้นนอก และชั้นในของจอประสาทตาลอกตัวแยกออกจากกันในบางส่วน และมีการลามออกไปจนในที่สุดลอกหลุดออกจากกันจนหมด
สาเหตุ
น้ำวุ้นลูกตาที่ซึ่งมีลักษณะเป็นน้ำวุ้นเหนียว ๆ ใส ทำให้ลูกตาคงรูปเป็นทรงกลมได้ อยู่ในช่องส่วนหลังลูกตา และอยู่ด้านหน้าของจอประสาทตา เมื่อมีการเสื่อมของน้ำวุ้นลูกตา เส้นใยของน้ำวุ้นตาอาจจะหดตัวดึงจอประสาทตาจนหลุดลอกออกได้ หรืออาจทำให้เกิดการหดตัวของชั้นจอประสาทตา ก่อให้เกิดการฉีกขาด หรือการหลุดของจอประสาทตา

ต้อกระจก การอักเสบอย่างรุนแรงของดวงตา หรือ การได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรงบริเวณดวงตา สามารถเป็นสาเหตุของการหดตัวของน้ำวุ้นลูกตา นอกจากนี้คนที่มีสายตาสั้นมาก ๆ หรือมีประวัติในครอบครัวเป็นโรคจอประสาทตาหลุด ก็จะมีความเสี่ยงของโรคนี้ได้

อาการ
มีการเห็นแสงแปลบ ๆ ต่อมาก็มีเงาดำลอยไปมา จึงทำให้เวลามองมีลักษณะคล้ายมีม่านมาบังตา ม่านนี้จะเริ่มแผ่ตัวมากขึ้น จนในที่สุดขยายตัวกว้างออกไปจนมองอะไรก็แทบจะไม่เห็น ซึ่งแสดงว่าการลอกตัวได้เป็นไปอย่างกว้างขวางแล้ว นอกจากนี้ เมื่อมีการฉีกขาดของจอประสาทตาจะมีเลือดออก ซึ่งทำให้แสงไม่สามารถผ่านเข้าไปในดวงตาได้ จึงทำให้เกิดการสูญเสียการมองเห็น

การรักษา
การรักษาจอประสาทตาหลุด แบ่งออกเป็น 3 แบบ
1. การใช้แสงเลเซอร์ ( Laser Photocoagulation )
แผลที่เกิดจากการใช้เลเซอร์ที่ฉายไปรอบ ๆ แผลรูฉีกของจอประสาทตา จะช่วยป้องกันไม่ให้มีการฉีกขาดของจอประสาท และป้องกันของเหลวที่จะไหลไปสะสมที่ใต้จอประสาทตามากขึ้น ทำให้แผลจอประสาทตาหาย เป็นการรักษาง่าย ๆ และได้ผลดีมาก ใช้รักษารูแผลเล็กๆ ได้ดี

2. การจี้ด้วยความเย็น ( Cryotherapy)
มีลักษณะเดียวกันกับการใช้แสงเลเซอร์ แตกต่างกันตรงที่วิธีนี้จะใช้ความเย็น เพื่อป้องกันการลุกลามของการฉีกขาดของจอประสาทตา

3. การผ่าตัด
การผ่าตัดขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการลอกของจอประสาทตา ผู้ป่วยบางรายมีการฉีดแก๊สเข้าในตาเพื่อดันจอประสาทตาไว้จึงมีความจำเป็นที่จะต้องเอียง หรือก้มศีรษะไว้เป็นเวลาหลายวันหลังผ่าตัด เพื่อจอประสาทตาจะได้ติดกลับไปที่เดิม ผู้ป่วยบางรายจำเป็นต้องผ่าตัดด้วยวิธีตัดน้ำวุ้นตา เพราะว่ามีเลือดออกในน้ำวุ้นลูกตา หรือมีการหดตัวของน้ำวุ้นตา จนจอประสาทตาลอกตัว วิธีนี้จะเป็นการตัดเนื้อเยื่อส่วนที่ไม่ดี หรือพังผืดออกไป บางรายมีการจี้ด้วยเลเซอร์ หรือ ความเย็น หรือการฝัง (implant) เพื่อให้จอประสาทตาติดดีขึ้น บางรายฉีด silicone oil กดจอประสาทตาให้ติดแน่นดีขึ้นด้วย โดยทั่วไปแล้ว หลังการผ่าตัด แพทย์จะให้ยาหยอดตา หรือ ยาป้ายตา แต่ในบางรายถ้าผู้ป่วยมีภาวะผิดปกติของสายตาร่วมด้วย แพทย์จะให้ผู้ป่วยใส่แว่นตาเพื่อเพิ่มการมองเห็นให้ชัดขึ้น

Copyright 2004, All rights reserved St. Peter Eye Hospital.